Cha cô, một địa chủ lớn, được người dân địa phương biết đến như một người có quyền lực tuyệt đối. Cha tôi rất nghiêm khắc với gia đình và không chấp nhận tôi là người thừa kế dù tôi là một kẻ thất bại. Như thể con tôi thậm chí không phải là con của tôi… Để được cha cô chấp thuận cuộc hôn nhân của mình, cô trở về nhà bố mẹ đẻ cùng Ayaharu. Rồi bố tôi nở nụ cười tươi nhất mà ông từng thấy ở tôi. Phải rất lâu sau tôi mới nhận ra điều gì đằng sau nụ cười đó. Đó là bởi vì cha tôi đã nói với tôi, “Tôi sẽ để Ayaharu-san sinh con cho tôi.”
Babası, varlıklı bir toprak sahibiydi ve yerel halk arasında mutlak güce sahip bir adam olarak biliniyordu. Babam aileye karşı çok katıydı ve başarısız olmama rağmen beni varisi olarak kabul etmeyi reddetti. Sanki çocuğum kendi çocuğum bile değilmiş gibiydi… Evliliğine babasının onayını almak için Ayaharu ile birlikte anne babasının evine döndü. Sonra babam bana hayatında gördüğü en parlak gülümsemeyi gösterdi. O gülümsemenin ardında ne olduğunu anlamam uzun zaman aldı. Çünkü babam bana, "Ayaharu-san'ın çocuğumu doğurmasına izin vereceğim" demişti.